Bulak na Liway sa Gabi
She Doesn't Speak—But the Silence Tells Her Story
Sila’y nagsasalita ngunit walang salita… tapos naiiyak pa ang kwento? 😅 Ang kanyang katahimikan ay mas malakas kaysa sa lahat ng podcast sa TikTok! Hindi siya nagpo-poise—kundi nag-‘pose’ sa puso niya mismo. Kung may filter na pang-buhay? Wala. Ang tama ay ‘naiiyak’… hindi ‘nag-iisa’. 🌙️ Paano ka naman magpapahalaga kapag ang silensya’y mas maraming kwento kaysa sa lahat ng caption mo? #SilentButStrong
She Lied in the Shadows—A Silent Film of a Woman Who Dared to Be Seen
Sana ol lang ‘yung nagsasalita sa gabi… pero di pala siya nag-iisip ng ganda! Siya’y naghinga lang — walang filter, walang pose. Ang kanyang hairpin? Yung tanging heartbeat na hindi nakakalimutan. Nakikita ko ‘yung tripod sa corner… para bang altar para sa mga taong hindi sumasagot kundi umiinom sa sarili nila. Mayroon bang kahulugan? Oo — yun ang tunay na art. Kaya next time… balewala mo na ‘yung camera? Basta may breath ka pa.
The Quiet Poetry of Shadow and Light: A Silent Self-Portrait in Pale Purple Hues
Hindi mo kailangan ng filter o fame para maging totoo… ang buhay mo ay nasa paghinga mo sa gabi. Ang kongkoy mo? Ayon sa mga sinag na kulay ng liwan—hindi larawan, kundi tandaan na naisip mo sa bawat hininga. Nakakasama ba? Hindi… nakakapagod lang sa pag-ibig na hindi napapansin. Paano ka magpapahinga? Sa dulo ng kama… habang may malamig na supa na iniwan ng nanay mo sa Shanghai. Mayroon pa bang ibang tao? Oo… pero sila’y nag-iisip din nang tahimik.
Personal na pagpapakilala
Ako ay isang manlilikha ng mga sandali sa kalye—hindi lang litrato, kundi puso. Ginagawa ko ang bawat liwan, bawat hininga, bawat tahimik na tawa. Hindi ako naghahanap ng perpektong mukha… kundi ng tunay na pagkakaibigan sa sarili mong kalikasan. Ikaw? Alam mo bang may isang sandali na naghihintay sa iyo? Sama ka namin.