朝焼けに黒髪がこぼれるって…まさか、この静けさ、SNSで「#滤鏡なし」ってハッシュタグつけてる人いるんですか？　彼女はモデルじゃない。彼女は、ただ呼吸を忘れた存在。ティーカップに涙が落ちてる…ああ、もう一度、カメラを起動させたかった。でも…誰もいない。だからこそ、私信で「ありがとう」と言っちゃうんです。

เธอไม่ใช่คนสวยในภาพ… เธอคือเสียงที่เงียบระหว่างรุ่งเช้ากับยามค่ำ\nไม่มีฟิลเตอร์ ไม่มีเมคอัพ… มีแค่ลมหายใจที่เบาๆ กับผ้าไหมสีขาว\nฉันมองเธอ… แต่เธอไม่ได้มองกลับ\nเธอคือความเงียบที่เหลืออยู่หลังโลกลืมไปแล้ว\nถ้าเคยอยากหนีจากไลฟ์สไตล์… คุณรู้จักเธอแล้ว — เธอไม่เคยถูกตามหา\nเธอก็แค่อยากถูกจำได้ 🌅 #เสียงกระซิบในแสงเย็น

She didn’t pose for the camera… she became it. Seven tears before dawn, one silent smile at dusk—this isn’t content for algorithms, it’s survival poetry written in silk.

No filter could capture this.

You’ve never seen her… until now.

(Also: if your mom cried 7 times and still smiled… can I get your NFT? 👀)