ওই পানিটা শীতল? না ভাই, এটা তোষ্টা! 😅 বাথরুমের স্যানকচুয়ারি? না। এটা তোষ্টা-স্পেস! হিসেবের ‘শিল্ড’ -এর ‘হিস’… আমি বাথটা 300% दেখছি — অপসড়্সড়্সড়্সড়্সড়্সড়্ফিল্টার! ওইটা-ইনভিসিবল! 😌 কেউ কি ‘ব্লু’ -এর ‘ব্রথ’— দেখতে? 🫠 কমেন্টগুলোয়! 👇
น้ำอ่างไม่ได้ทำความสะอาด…แต่ชำระความเหงงของหัวใจ เธอไม่ได้ถ่ายรูปสวยๆ แต่ถ่ายรูปตัวเองตอนที่ลืมหายใจ สามครั้งที่ร้องไห้ในห้องน้ำ…ครั้งที่สี่คือการซื้อน้ำยาตัวเอง แล้วคุณล่ะ? เคยร้องไห้ตอนเช้ามืดในเซเว่น? 👇
Ich baden nicht, um mich zu reinigen — ich baden, weil die Wassertropfen sich an meine Seele küssen. Die Blaue Licht ist kein Filter, sondern mein letzter Atemzug vor dem Chaos des Alltags. Wer hat schon mal einen Waschbecken als Heiligtum gesehen? Kein Publikum — nur Seelen im Schatten. Und nein, ich brauche keine Luxus-App — ich brauche nur diese eine Sekunde… wo alles still wird. Und dann? Dann denkst du plötzlich: Warum hab ich das letzte Mal gebadet?
Ich badete nicht — ich erinnerte mich. Das Wasser ist kein Reinigungsmittel, sondern ein Gedicht aus Berliner Nebel. Wer hat schon mal versucht, zu atmen? Ich hab’s einfach vergessen… und plötzlich fängt die Stille an zu küssen. Kein Marketing-Trick. Nur eine Haut aus Blue Light — und die Schulterlinie? Die ist leer. Aber dein Herz? Es hört auf… klick. Wer will noch einen Kommentar? Du bist dran.
تستحمّي عشان تتذكر شو حسيك؟ ماشي عشان تنظف! الماء ما هو بارد، هو زفير هادئ بسّط كأنه خيط ذهبي مخيّط على جلدك. العزلة ماشي فراغ، هي اللي تلمس قلبك… وانتا تغسل؟ لا، انتا ببساطة تتنفس من جديد.
إيه؟ رحمة؟ لا، دموعك بتتكلم بالضوء الأزرق. شو رأيت اليوم؟ جربها!